คำว่า "เรียนรู้" หรือ "แลกเปลี่ยนเรียนรู้" ในความเป็นจริง ในวิถีการดำเนินชีวิตของเรามีความสำคัญมากนะครับ ชีวิตของเราจัดได้ว่ามีการเรียนรู้ตลอดชีวิตก็ว่าได้...อยากให้ท่านผู้อ่าน น้องๆ ทั้งหลาย ลองมองย้อนกลับไปดูว่า ในอดีตที่ผ่านๆ มา วันนี้เราได้เรียนรู้อะไรไปบ้าง
1 ปี มี 365 วัน
1 วัน มี 24 ชั่วโมง
1 ชั่วโมง มี 60 นาที
1 ปีมี 365x24 =8,760 ชั่วโมง
1 ปีมี 365x24x60 = 525,600 นาที
ปีนี้ สมมติว่าเราอายุได้ 26ปี มีเวลาอยู่บนโลกผ่านมาแล้ว 365x26 = 9,490 วัน โอโห!!! เราเรียนรู้ผ่านมาแล้ว 9 พันกว่าวัน ถ้าคิดเป็นชั่วโมง ก็ 227,760 ชั่วโมง เพราะฉะนั้น เวลาในแต่ละวันมีค่านะครับ สำหรับการเรียนรู้ เราทุ่มเทให้กับการเรียนรู้ทั้งชีวิตหรือตลอดชีวิตก็ว่าได้ เรียนรู้ตั้งแต่เกิด ลืมตามองโลก ก็มีการรับรู้ มีรอยหยักในสมองบ้างแล้ว ท่านผู้อ่านและน้องๆ ลองนึกถึงเด็กทารก เวลารับรู้จะกระพริบตา จะยิ้มแย้มร่าเริง เพราะสมองยังไม่ได้มีการเรียนรู้อะไรมากนัก มีแต่การรับรู้ทางสายตาและสัมผัสอย่างเดียว...พอเราเริ่มจะโต พูดจาเริ่มรู้เรื่อง ป้อแม่ ตายาย และเริ่มจะซน เจอคนโน้น หลอกคนนี้ หลอกแบร่...ก็กลัว ร้องไห้ ไม่กล้า แล้วก็เริ่มมีการเรียนรู้จนเข้าโรงเรียนอนุบาล ประถม มัธยม และมหาวิทยาลัย จนจบมาประกอบอาชีพ แต่งงาน มีลูกหลาน แก่เฒ่า เป็นเจ้าของกิจการ ก็ยังต้องเรียนรู้ กล่าวกันว่า "ชีวิตที่ไม่สมหวังส่วนหนึ่งเกิดจากการเรียนรู้ที่ผิดพลาด" เพราะเราไปยึดติดกับตัวตนมากกว่า ความรู้ความเข้าใจ เช่น คบกันสักพัก เราเข้ากันไม่ได้หรอก ก็ไปนั่งร้องห่มร้องไห้ เราไม่ดีหรือเขาไม่ดี หรือไม่ดีพอๆ กัน เพราะการเรียนรู้มักจะได้ประสบการณ์ทั้งทางบวกและทางลบ ซึ่งไม่ว่าจะเป็นทางไหน สำคัญคือ เราต้องมี หลัก 3 หลัก นั่นคือ "ตั้งใจ เข้าใจ เปิดใจ"
เพื่อนผู้รักการอ่านและน้องๆ ลองคิดตามดูว่า ถ้าเรามีความตั้งใจจริงที่จะเรียนรู้ ไม่ว่างานจะยากเท่าไร ชีวิตจะเป็นอย่างไร เอาใจใส่ต่อการเรียนรู้ของเรา ความตั้งใจหรือเพียรพยายามจะทำให้การเรียนรู้ประสบผลสำเร็จ แต่ถ้าเมื่อไรที่เราไม่ตั้งใจจะเรียนรู้แล้วจิตใจจะท้อแท้ ห่อเหี่ยว สิ้นหวัง เช่น ในเรื่องการเรียน ถ้าเราตั้งใจเรียนแล้วหมั่นสนใจในตำรา ทบทวนบทเรียนของเรา จะทำให้เราเกิดความเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง นั่นคือ เราได้เปิดใจเรียนรู้กับบทเรียนนั้น หรือในเรื่องของความรัก ถ้าเราตั้งใจจะคบกับใครสักคนหนึ่ง หมั่นสนใจให้ความสำคัญกับเขา เรียนรู้แลกเปลี่ยนความคิด เข้าใจซึ่งกันและกัน เรียนรู้เขาหรือเธอ และเขาหรือเธอก็ต้องเรียนรู้เราด้วยการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันจากใจ ด้วยการเปิดใจยอมรับซึ่งกันและกัน แล้วรับในสิ่งที่เห็น สิ่งที่เป็นทั้งด้านบวกและด้านลบแล้ว เราจะใช้ชีวิตคู่หรือเรียนรู้ในรักได้อย่างยืนนาน
ปัญหาสำคัญคือ เรามักเอาตัวเราเป็นที่ตั้งโดยเลือกที่จะเรียนรู้ในด้านของตนเองหรือมุมมองของตนเองเท่านั้น ซึ่งการไม่เปิดใจนั้นเรียกว่า เห็นแก่ตัวเกินไปก็ว่าได้ ซึ่งหากเปิดใจยอมรับรู้ รับฟังและยอมรับในสิ่งที่เห็น ที่เป็น คิดในมุมมองของนักเรียนรู้ที่มุ่งหวังประสบการณ์ในการเรียนรู้ไม่ว่าจะ เป็นใครในสังคม เพื่อน ญาติมิตร หรือแฟน ก็จะเป็นผลดีทั้งต่อตัวเราเองและผู้อื่นเหมือนในเวที Learners แห่งนี้ คงมิใช่เพียงแค่รับส่งการบ้านเท่านั้น หากแต่เป็นเวทีเรียนรู้กันเองของพวกเราทุกคน ที่น้องๆ พี่ๆ พอที่จะมีเวลาร่วมเขียนบทความหรือแสดงความคิดเห็นในเรื่องราวที่ตนได้อ่าน โดยสนใจเพียงแค่ประสบการณ์การเรียนรู้เท่านั้น แต่การแสดงความคิดเห็นของผู้อ่านถือว่าเป็นการให้กำลังใจแก่ผู้เขียน ให้มุ่งมั่นที่จะเขียนต่อไป
สำคัญคือตรงนี้ครับ
1.เรียนรู้ด้วยความตั้งใจวันนี้ท่านผู้อ่านและน้องๆ ทั้งหลาย ได้อ่านและร่วมแสดงความคิดเห็นกับบทความของผู้อื่นบ้างหรือยังครับ ? พี่ๆ ขอให้น้องๆ ลองฝึกอ่านบทความของคนอื่นวันละ 3-5 บทความแล้วร่วมแสดงความคิดเห็น แล้วค่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆนอกจากเราจะได้มิตรภาพที่ดีแล้ว ยังได้เพื่อนร่วมเรียนรู้ แบ่งปันประสบการณ์และความรู้ ทำให้เราเก่งขึ้นและมองโลกกว้างขึ้นด้วยนะครับ
2.เรียนรู้ด้วยความเข้าใจ
3.เรียนรู้ด้วยการเปิดใจ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น