มีอีกเรื่องที่ผมขอเขียนถึงในเรื่องการบริหารองค์กรวันนี้...ข้อสังเกตประการหนึ่งที่ผมพบโดยเฉพาะกับคนทำงานในรุ่นใหม่ ๆ คือเรื่องของความมุ่งมั่น ภักดี และกระตือรือร้นต่องานครับ ผมเชื่อว่าผู้บริหารทุกแห่งอยากจะเห็นพนักงานของตนมีความกระตือรือร้น มุ่งมั่น รับผิดชอบ ในการทำงานอย่างเต็มที่ แต่ได้พบเจอผู้บริหารหลาย ๆ ท่าน มักจะบ่นให้ฟังถึงเรื่องนี้กันเป็นแถว หลายองค์กรพยายามหาเครื่องมือ แนวทางใหม่ ๆ ในการทำงานให้พนักงานเกิดความมุ่งมั่นและกระตือรือร้นในการทำงาน ปัจจุบันคำ ๆ หนึ่งที่คนในแวดวงธุรกิจได้ยินกันบ่อยมากขึ้น คือ Employee Engagementหลาย ๆ องค์กรเริ่มมีการวัด Employee Engagement กันพอสมควร ถึงแม้ว่า Engagementจะเป็นคำที่ค่อนข้างใหม่ ถ้าไปดูในตัวความหมายเบื้องหลัง เราจะพบว่าแนวคิดนี้มีมานานพอสมควรแล้ว นั่นคือ การทำอย่างไรให้พนักงานเกิดความมุ่งมั่น ความตั้งใจ และความรับผิดชอบในการทำงาน ผมเองประสบกับตัวเองมาหลาย ๆ ครั้ง เมื่อเจอพนักงานในองค์กรต่าง ๆ พวกเขาเหล่านั้นต่างบอกว่าตนเองมีความรับผิดชอบต่องานที่ทำ แต่เมื่อพูดคุยกับผู้บริหารแล้ว สิ่งที่พบคือคำว่ารับผิดชอบนั้น ก็คือ ถ้านายสั่งงานให้ไปทำ แล้วก็ทำเท่าที่นายสั่งงานมา แต่พนักงานเหล่านี้ดูเหมือนว่าจะขาดความกระตือรือร้น ขาดความมุ่งมั่น ขาดความคิดริเริ่มใหม่ ๆ ในการทำงานมักจะมาจากตัวผู้บริหารระดับสูงหรือคนหน้าเดิม ๆ เพียงไม่กี่กลุ่ม ในขณะที่พนักงานส่วนใหญ่ทำงานในลักษณะที่เป็นไปตามหน้าที่ความรับผิดชอบเท่านั้น แต่ขาดความมุ่งมั่นและทุ่มเทที่จะพัฒนาองค์กรที่อยู่ให้เจริญก้าวหน้ากว่าที่เป็นในปัจจุบัน จริง ๆ ปัญหานี้มักจะพบว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นบางครั้งไม่ได้เกิดจากพนักงานเป็นต้นเหตุ แต่เกิดจากตัวผู้บริหาร บรรยากาศและสภาพแวดล้อมในการทำงานเป็นหลัก มีงานวิจัยที่ชี้ให้เห็นว่าพนักงานส่วนใหญ่ยิ่งอยู่กับองค์กรนานขึ้น ระดับ Engagement จะยิ่งลดลง
ท่านผู้อ่านลองสังเกตดูนะครับ จะพบว่าเมื่อเป็นพนักงานเข้าใหม่นั้น ดูเหมือนน้อง ๆ เหล่านั้นจะมีความกระตือรือร้น มุ่งมั่น ความตั้งใจในการทำงานสูง พนักงานใหม่มักจะร้อนวิชา พยายามนำเสนอแนวทางหรือวิธีการใหม่ ๆ ในการทำงานอย่างต่อเนื่อง แต่เมื่ออยู่นานเข้าหรือได้ซึมซับวัฒนธรรมการทำงานขององค์กรไปนาน ๆ เข้า ความกระตือรือร้น ความมุ่งมั่นเหล่านั้นก็ดูเหมือนจะค่อย ๆ ลดลงเรื่อย ๆ ตามกาลเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าระหว่างการทำงานพนักงานเหล่านั้นมีความรู้สึกว่าตนเองไม่ได้รับการสนับสนุน การยอมรับ การชมเชย ในสิ่งที่ตนเองได้ทำไป ความมุ่งมั่น กระตือรือร้นเหล่านั้น ก็จะค่อยลดลงไปเรื่อย ๆ ครับ
ประเด็นสุดท้าย คือ จะรู้ได้ย่างไรว่า พนักงานเริ่มที่จะไม่สนใจ ไม่มุ่งมั่น ไม่ตั้งใจ ไม่รับผิดชอบต่องานตนเอง ท่านผู้อ่านลองสังเกตพฤติกรรมเหล่านี้ดูนะครับว่า ลูกน้องของท่านไม่ค่อยยอมที่จะก้าวขึ้นมารับผิดชอบต่องานต่าง ๆ เมื่อมีปัญหาหรือโอกาสเกิดขึ้น ก็มักจะหาทางหลบเลี่ยง ไม่ค่อยแบ่งปันข้อมูลกับผู้อื่น หรือแยกที่จะมาอยู่โดดเดี่ยวมากยิ่งขึ้น
ถ้าพบอาการเหล่านี้ ท่านผู้บริหารทั้งหลายคงจะต้องรีบหาทางรักษาและเยียวยาโดยด่วนครับ ที่สำคัญอย่าลืมว่าทุกคนต้องการให้คนอื่นเห็นคุณค่าหรือความสำคัญของตัวเองทั้งสิ้นครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น